Wednesday, October 23, 2019

Ανάμνηση

Και λέω: θυμήσου.
Θυμήσου αναμνήσεις του μελλοντος
Ενθυμήσεις που σε γδερνουν σα ξυράφια πληγωμένων ανθρώπων
Ενθύμια από μια ζωή δικιά σου , ή τουλάχιστον νομίζεις πως είναι στα χέρια σου.
 Περίπου εκεί. Περίπου αλλού. Κάπου ενδιάμεσα στα στενά που λάμπουν τα ρολόγια .
 Λεπτοδεικτες που χάνονται στο άπειρο των σκέψεων , και συ που χάνεσαι στις πιθανότητες των σεναρίων σου.
 Κι αυτές άπειρες. 
Και λέω: ξέχνα. 
Ξέχνα τα ωραία , γιατί σε κατατοπιζουν μες σε όνειρο γελοίο. 
Ξέχνα τα άσχημα , γιατί σε ρίχνουν μες στο λάκκο πριν τον τάφο. 
Ληθη(νη) εποχη και δίχως αναμνήσεις.
 Ίσως κάποιες προβάλλονται από μόνες τους στα σημάδια που χει το σώμα και δε ξέρεις πότε έγιναν. 

No comments:

Post a Comment