Το μόνο που έχει μείνει από κείνο το τραίνο είναι η σερβιτόρα που έμοιαζε με μία σύγχρονη Χάρλευ Κουίν
Η παρέα των συνταξιούχων σούπερ σταρ τραγουδιστών
Οι γυναίκες τους με λίφτινγκ μέχρι το ταβάνι
Το σφηνάκι που μόλις ήρθε έφερε μαζί και μία αναγούλα αλλά δεν νοείται κερασμένο σφηνάκι άπιωτο
Τα τραπεζάκια ξεχασμένα από άλλη εποχή στο μέσα δωμάτιο που ήταν για καφέ κι όχι για βραδινό
Το άγχος να τελειώσω το φαγητό που δεν τελείωσα ποτέ
Το άγχος να μην είμαι πάντα μόνη μου για φαγητό σε τέτοια μελλοντικά τραίνα
Η μελαγχολία που με κυρίευσε στα παγκάκια των συγγραφέων
Η απόφαση ότι όλα τελειώνουν στο εδώ και τώρα, ή καλύτερα στο εκεί και τότε
Πως ό,τι υπήρχε μέσα μου ήταν άγονο, πως πλέον το κουβαλάω μόνη,
παρόλο που αφορά κάποιον άλλο
ή και να αφορούσε πάντα εμένα.
No comments:
Post a Comment