Feast

Ανοίγω τα πόδια μου σαν πύλη

Ένα μεγάλο σπαθί μπαίνει από το χείλος του μουνιού μου

Περνάει από όλα τα εσωτερικά μου δώματα

Βγαίνει από το στέρνο μου

Το σώμα μου διαμπερές

Μέσα από το στόμα μου 

Κατεβαίνουν σκάλες

Πηγαινοέρχονται μικρά ανθρωποειδή 

Γευματίζουν στα έντερά μου

Πίνουν απ' τη χολή μου

Ανοίγουν τα βλέφαρά μου

Και κάνουν βουτιά στα μάτια μου

Μερικές φορές κάνουν τσουλήθρα 

Από την κορυφή έως τα νύχια

Όλα αυτά τα πηγαινέλα 

Μπας και ζωντανέψω

Τώρα είναι αργά 

Μετουσιώθηκα απλά σε ένα εμπορικό ψαχνών και αίματος 

Κουβαλάω καμιά φορά 

πράγματα ζωντανά 

Όμως πλέον ξεχάστηκαν ανέλπιδως