Το κεφάλι σου βουίζει κάτω από τους φοίνικες
Περπατάς στα τέσσερα σαν σκύλος
Βάζεις τα δάχτυλά σου στο νερό
Χάνεσαι σαν γύρη στον αέρα
Κολλάς πάνω στα κάγκελα των πολυκατοικιών
Είσαι μία μύγα που πνίγεται στο φυτοφάρμακο
Κάθεσαι στο σπίτι του ναυαγοσώστη
Και ψάχνεις τρόπους διαφυγής
Το μόνο που βλέπεις είναι η θάλασσα
Εύχεσαι το μουνί σου να ξαναγίνει τόσο υγρό
Κι ας γίνουν όλα τα άλλα μόνιμη ξηρασία
No comments:
Post a Comment