1. Εισχωρώ στον πιο σουβλερό θάμνο
Κατεβάζω το βρακί μου και βάζω το μουνί μου στο πιο σουβλερό αγκάθι
Εκεί νιώθω όλες τις απολαύσεις και τους πόνους μαζί
το μόνο που βλέπω σαν ουρανό
είναι το πάτωμα της λεκάνης μου
εκεί αντικατοπτρίζονται όλες οι μνήμες που πέρασαν αστραπιαία
κι ένας άνθρωπος ισχνός απ'το όνειρό μου
οι λέξεις που είπα σε σένα ένα απόγευμα
αλλά όχι αρκετά δυνατά για να τις ακούσεις
το σάλιο που έφτυσα μέσα σου αλλά που δεν κατάπιες αρκετά για να παραμείνουμε ένα
2. Love letter to the astral projection man
the one who sculpts my scars
every night
intruding to the wettest part of my mind
No comments:
Post a Comment