Soil

Into the mud

I'm into the mud

Feet cold 

The dead borrowed me their feelings

My reflection doesn't look like me 

I don't have a shovel

Into the mud

I'm into the mud

The living borrowed me their misery

Corpus vile

 Δεν κρατάω πλέον τίποτα

Μόνο λίγες εικόνες

Το κρασί με θέα το βουνό

Έναν ενθουσιασμό 

Να νιώθω τα συναισθήματα να αναπτύσσονται

Σαν μέσα σε αυγο

Έπρεπε να βρίσκονται ακόμη κάτω απ'το κέλυφος

Προτιμώ το κενό απ'το χαμό 

Προτιμω να γίνω 

Έχω γίνει ήδη βασικά

Ένα corpus vile

Διατίθεμαι για κορεσμό

Sand crawling

 Ίσως,

Η ώρα έρχεται την ίδια στιγμή

Ξανά και ξανά

Είναι ξεκάθαρες οι επαναλήψεις της

Δεν πιστεύω στην επιστημονική εξήγηση του déjà vu

Παρά μόνο στα νοητά σημάδια 

Που μου λένε να προσέχω τους βεβιασμένους κύκλους γύρω από τον εαυτό μου

Έχω σκάψει τόσο βαθιά

Ο κύκλος έγινε γούρνα

Σχεδόν βρήκα υγρό

Ο κύκλος έγινε γούρνα

Δεν ξέρω αν είναι θάλασσα ή αίμα

Όμως το ξέθαψα όπως και να χει.

Έκανα λάθος;

Far ago close away

Είμαι στο ίδιο μέρος που είμαι πάντα

Το βράδυ όλα τα μέρη αλλοιώνονται 

Τα χωράφια βγάζουν μια ύπουλη πρόσκληση 

Ίσως πίσω από τα λιβάδια υπάρχει κάτι ακόμα 

Κι όχι μόνο τα χόρτα 

Ο γάντζος στα δεξιά του δρόμου μοιάζει περισσότερο σαν κρεμάλα 

Φαντάζομαι τα φώτα να είναι χωριά 

Κι όχι μόνο είσοδος για ενοικιαζόμενα δωμάτια 

Χωριά πάνω σε λόφους

Όταν γυρνούσα σπίτι 

Τα κοίταζα ανάποδα από το τζάμι 

Και ήξερα που θα γυρνάω πάντα 

2 parts dream

 1. Εισχωρώ στον πιο σουβλερό θάμνο

Κατεβάζω το βρακί μου και βάζω το μουνί μου στο πιο σουβλερό αγκάθι

Εκεί νιώθω όλες τις απολαύσεις και τους πόνους μαζί

το μόνο που βλέπω σαν ουρανό

είναι το πάτωμα της λεκάνης μου

εκεί αντικατοπτρίζονται όλες οι μνήμες που πέρασαν αστραπιαία

κι ένας άνθρωπος ισχνός απ'το όνειρό μου

οι λέξεις που είπα σε σένα ένα απόγευμα

αλλά όχι αρκετά δυνατά για να τις ακούσεις

το σάλιο που έφτυσα μέσα σου αλλά που δεν κατάπιες αρκετά για να παραμείνουμε ένα

2. Love letter to the astral projection man

the one who sculpts my scars

every night

intruding to the wettest part of my mind

Vanilla tastes like blood

 Villa vanilla

Porn room disaster 

Lightning up your lip

Taking your teeth for a souvenir

Your calves are morbid 

Push them on my forehead

I look like a violated puppet

I dont have a thumb finger

I never agree that everything is okay

Alright alright

Can i uproot your talking tongue

I will put it right back

Just a bit changed

It can only spill venom

Whatever 

I just ripped a cord from my heart

And it makes no difference

You make me seasick

These eyes your mouth your nose

I wanna eat them with a spoon 

But first drown me in the sea

This time finally the beach is near 

Linear (K)not

 Μη βιάζεσαι 

Ο χρόνος περνάει 

Μη βιάζεσαι 

Να τον γυρίσεις πίσω

Να τον τρέξεις μπροστά 

Μην βιάζεσαι

Ο χρόνος πάντα περνάει 

Ξέρω ότι θέλεις να τον τεντωσεις

 η φούσκα έτσι μαλλον θα σπάσει 

Μη βιάζεσαι

Ο καιρός δεν έρχεται ποτέ 

Πάντα τον φερνεις εσύ 

Ο καιρός έρχεται μόνος του 

Εσύ απλά τον περιμένεις 

Ο καιρός είσαι εσύ

Μην βιάζεσαι

Ο καιρός πάντα είσαι εσύ

Κύκλοι γύρω από σύννεφα 

Μην βιάζεσαι 

Μόνο μέρες βροχής 

Τα χείλια σου μοιάζουν με έρημο

Μη βιάζεσαι

Ο χρόνος περνάει 

Θα περάσει μια σταγόνα νερό

Όσο τόσο

Να μην βιάζεσαι

Όσο τόσο 

Βιάζομαι μόνο να σε (ε)δω

Βιασου 

Ο χρόνος μόνο περνάει 

Ο χρόνος μόνο περνάει 

Πένθιμο

 Θα κάτσω με το αιδοίο μου πάνω σε όλα τα φαλλικα λουλούδια

Στις άκρες από τις κλειστές ομπρέλες θαλάσσης 

Θα διαλέξω το πιο χοντροκομμενο σύμβολο και θα το βάλω μέσα μου μέχρι να φτάσει στον ινιακό λοβό 

Ώστε να τυφλωθώ

Θα λιποθυμήσω μέσα στις αντανακλάσεις κίτρινων λιμνάζοντων νερών 

Και όταν με βγάλουν έξω

Ελπίζω να μην είμαι εδώ

Low perception

 

Το κεφάλι σου βουίζει κάτω από τους φοίνικες

Περπατάς στα τέσσερα σαν σκύλος

Βάζεις τα δάχτυλά σου στο νερό

Χάνεσαι σαν γύρη στον αέρα

Κολλάς πάνω στα κάγκελα των πολυκατοικιών

Είσαι μία μύγα που πνίγεται στο φυτοφάρμακο

Κάθεσαι στο σπίτι του ναυαγοσώστη

Και ψάχνεις τρόπους διαφυγής

Το μόνο που βλέπεις είναι η θάλασσα

Εύχεσαι το μουνί σου να ξαναγίνει τόσο υγρό

Κι ας γίνουν όλα τα άλλα μόνιμη ξηρασία

 

Forest Dream

 The fairy of the woods

Has a pulsative body part

I feel it from afar

Between my legs

Along my spine 

The fairy of the woods

Infected me 

And put me back to sleep 

 Μερικές φορές 

Στη γεύση του καπνού

Αναγνωρίζω πότε θα μαραθεί το χείλος μου

Πότε θα αρχίσουν οι περίοδοι ξηρασίας

Κάθε πόρου του σάπιου ήδη σώματος

Τότε τρέχω σε όλες τις λασπώδεις λακούβες του δρόμου

(Πάλι καλά που δεν τις εχει φτιάξει ακομα ο δήμος)

Και τρώω λίγο χώμα 

Για να εξισορροπήσω την ιδέα του να είμαι μέρος του